Slacht

door buikberg

Vanavond komt Eddy. Ik heb het nog niet aan Bigga willen vertellen, ze lag heel rustig van het zonnetje te genieten toen ik haar voor de laatste keer gekookte patatjes kwam brengen. Een gewond varken heeft wel recht op een extratje he.

En dan, op een mooie donderdagavond in maart, iets na zes, verbrijzelt een pistool haar hersenen. Een fractie van een seconde later is ze dood. Wat daarnet nog een gespierd, levend varken was, valt ineens als een slappe massa vlees in het gras. Pig becomes pork. Daarna gaat alles pijlsnel: mes – steken – bloed opvangen. Met z’n 3 de massa vlees in een kruiwagen hijsen, een 100 kg ongeveer. “Stro, hebt ge stro, we gaan het met stro doen, gelijk vroeger”. En dan weer heffen, en met wat sukkelen hangt ‘het’ aan de ladder. Als de buik opengaat, komt een handboek anatomie tevoorschijn, waarvan het grootste deel in de kruiwagen weer beland. Lever, nieren, hart, longen, tong, kop, poten en oren: daar kunnen we nog iets mee doen, maar aan darmen, blaas en hersenen gaan we ons niet wagen. Op minder dan een uur is alles voorbij EN opgekuist. Tijd om ene te drinken, zaterdagmorgen doen we verder.

00002

00009

Advertenties