Onze koetjes zijn er!

door buikberg

Omdat onze schaapjes het gras niet opkrijgen, hebben we besloten ons een tweede (iets grotere) soort grasmachine aan te schaffen. We wilden zowiezo een ‘natuurlijk’ ras, dat goed voor zichzelf kan zorgen, weinig ziektes en problemen kent. En we wilden wel graag koeien en houden van Schotland, dus… Schotse Hooglanders! In Vlaanderen zijn er een aantal (hobby)kwekers, en zo kwamen we terecht bij het Hooglanderhof in Kruishoutem, niet eens zo ver van ons vandaan. Na veel rekenen (hoeveel kunnen we er maximaal op de weien zetten (voedsel + mest), hoe gaan we ze laten voortplanten, enz) eens naar daar gereden en gezien dat het goed was :-). In eerste instantie reserveerden we een vrouwtje van een jaar, omdat we met het gedacht zaten om er ineens een stiertje bij te doen. Maar uiteindelijk vond Willem dat niet zo’n goed idee, dus toch twee vrouwtjes om te starten. Dus reden we vandaag (het is bijna Arwens verjaardag šŸ˜‰ met een geleende koeienaanhangwagen tot daar. Onze meisjes zaten al apart in de stal, en onder zachte dwang van Gino en onszelf stapten ze uiteindelijk toch in de kar. We hadden al lang over hun namen nagedacht: ze zouden Eowyn en Arwen heten, naar de weinige vrouwelijke personages uit ‘In de ban van de ring’. Volgens Gino was het beter om ze in de kar niet vast te maken, omdat ze dat niet gewoon waren en omdat ze dan meer ruimte hadden om hun evenwicht te zoeken. En zo reden we over zo plat mogelijke wegen (verkeersdrempels proberen vermijden enz) met onze paar honderd kilo koe naar huis. Daar aangekomen moesten onze beestjes even in de kar blijven zitten tot de vee-arts er was, want die moest allerlei verplichte controles doen. Daarvoor moest hij ze wel vastmaken aan de kar, want anders was het vrijwel onmogelijk om bijvoorbeeld bloed te trekken. Onze meisjes waren dit duidelijk niet gewend en protesteerden hevig! Daarna werden een voor een de koetjes van de kar gehaald en in de koeiestal vastgemaakt. Man man, wat een miserie… Ze hielden er duidelijk niet van om de andere uit het oog te verliezen, maar zelfs met drie konden we maximum een koe tegelijk de baas. Uiteindelijk geraakte de eerste vastgemaakt aan de dikke ring in de koeiestal (leve de antieke infrastructuur :-). Dan koe twee gehaald, die al helemaal nergens naar toe wou zolang ze haar halfzusje niet kon zien. Uiteindelijk stonden beide koetjes toch doodkalm naast elkaar te smikkelen van het stro en de luzerne. We konden ze zelfs aaien… Het leek wel of ze nooit anders waren geweest! We volgen de goede raad op om ze eerst een aantal dagen op stal te laten staan om ze goed aan ons te laten wennen.

00007

Advertenties