Weer laten vangen… myasis

door buikberg

Jawel, een ezel stoot zich soms twee keer aan… Sinds een paar dagen was ons Mieke niet helemaal in goeie doen. Ze lag vaak apart, lag veel. We dachten natuurlijk eerst aan blauwtong. Tot ik wat dichter ging kijken, en ik zag dat ze een pluk wol in haar mond had. Dring deed de bel! Vastgebonden aan een boom, goed onderzocht en inderdaad, weer myasis. Vermits zij het enige overlevende lammetje is en we in volle blauwtongmiserie niet aan scheren gedacht hadden, was haar vacht intussen zo lang dat het weer een goede voedingsbodem voor de vliegen was… Enkele warmere dagen in oktober (20°, dus geen 25° zoals normaal, volgens de veearts een (slecht) teken dat de blauwe vleesvliegen zich aan ons klimaat aan het aanpassen zijn…) en dus weer prijs. We waren blijkbaar niet de enige… Deze keer wisten we echter perfect wat te doen: veearts bellen, plastieken handschoenen aan en plukken maar… Al bij al viel het nog mee, twee wondes op haar flanken en voor de rest wel geïnfecteerde huid maar nog geen echte wondes. We waren er dus snel bij deze keer. Marcel, de enige met ook een lange vacht, werd eveneens gecontroleerd maar had gelukkig niets. Hij kreeg wel een preventieve inspuiting. Vandaag zijn we onmiddellijk een speciale schaar gaan kopen om de wol te kunnen korten van onze twee jongsten, een heel leuk jobke ;-), vooral als ze intussen proberen te gaan lopen. Miekes en Marcels wol werd afgeknipt op een goeie 2 centimeter, zodat de vliegen geen kans meer maken (vanaf 3 à 4 cm wol) maar ze tegen de winter toch al weer een wat dikkere vacht zouden hebben. Vanaf nu doen we dit dus standaard met onze nieuwe lammetjes eind augustus-september… Ze zien er wel grappig uit, we moeten terug naar de kleuterschool om te leren recht knippen denk ik 🙂

img_2832

Advertenties