Buikberg

het verhaal van een boerderij en haar bewoners

Schattige konijntjes te koop

Ze zijn iets meer dan 8 weken oud, heel donzig en schattig, en sinds vandaag gescheiden van hun ouders (die zonder enige nestdrang al de volgende nest hebben voortgebracht, maar jammer genoeg 5 mini dode konijntjes). Het grijze en zwarte zijn mannetjes, het bruintje een vrouwtje. Wel broertjes en zusje, dus als je ze samen wil houden best de twee mannetjes of enkel het vrouwtje (maar dat zou wel zielig zijn). Als niemand ze levend wil houden gaan ze binnen een aantal weken onherroepelijk de diepvries in. Dus als iemand hen van de stoofpot wil redden, laat het gerust weten 🙂

img_3981

Hoe begin je aan een ravage?

Het was vandaag geen weer om binnen te zitten. Na een korte snoeisessie van de Clematis en poging tot snoei van de weet-ik-veel-wat-oude haag (met slechte snoeischaar) namen de moestuinkriebels toch de overhand. Vorig jaar is de moestuin serieus verwaarloosd geweest door de verbouwingswerken (enkel zaaien en oogsten hebben we gedaan, mulchen kon ook nog net, maar onkruid uitdoen en opkuisen na het oogsten…). De aanblik van de ravage was dus niet echt motiverend:

img_39681

img_3972Maar het zonnetje scheen (af en toe), dus zocht bibi het nodige gerief bijeen om aan de slag te gaan. Wat gereedschap (ook slecht onderhouden deze winter, eigenlijk zouden we ons moeten schamen), een doos vol zaai- en pootgoed, en het drie jaar oude tuiniersdagboek met de velt-bijbel omgezet naar onze moestuin, meer moet dat niet zijn.

img_3966

En kijk, ’s avonds zag het er al ietsje beter uit.

img_3986

Ettelijke centimers van de bedden werden weer veroverd op de graspaadjes. 150 plantajuintjes gingen de grond in, een paar rijtjes radijzen, wat vroege spinazie en kervel gezaaid. Het bed van de vruchtgewassen nog een extra lading compost en kiekenmest gegeven. Al een deel van de mulch verwijderd, vooral van de bedden waar het snelst geplant zal worden (zodat ze kunnen opwarmen, hoewel, de komende dagen zal dat toch niet zo fantastisch zijn). Onze in het najaar geplante fruitstruikjeshaag is dan weer blij met bedekte voeten, die hopelijk ook het onkruid daar wat zal inperken (de vorige rij, die achter een draadje in de wei stond, is volledig door de schapen geruineerd. Gelukkig hadden we nog onze (eeuwen?)oude bessenstruiken vanachter in de moestuin, maar dat is niet genoeg. Wij willen VEEL frambozen :-)).

img_3976

En wonder boven wonder, de pastinaken die vorig jaar veel te laat gezaaid werden hebben ondanks de vorst toch nog een mooie opbrengst voortgebracht. Bovenal zijn ze niet opgevreten geweest door de familie woelmuis die ons vorig jaar een volledige knolselder-, witloof- en worteloogst heeft doen mislopen. Zouden ze verhuisd zijn? Fantastisch, want ze waren echt met niets weg te krijgen.

Maar we hebben nog veel werk. Zoals een deftige afscheiding van de bedden, mooie (bloemen en kruiden)borders langs de randen. Een composthoop volgens de regels van de kunst, en niet een waar gewoon alles wat verteerbaar is opgegooid wordt zonder ooit om te zetten. Ook dit jaar moet er echter nog duchtig verbouwd worden, dus het zal weerom een niet zo proper en ordelijk moestuinjaar worden. Iemand toevallig wat tijd te koop?

Ooit, ooit zal het er bij ons ook zo uitzien. Maar toch reden tot vieren ook: na drie jaar gifvrij tuinieren mogen we ons als bio-tuin verklaren?

Beetje zielig

img_3950

Maar voor de rest stelt ons Emma het redelijk goed. Gisteren had ze het wat koud, het is dan ook geen weer om al in je blote billen buiten te liggen, vandaar dat deken. Ze eet dagelijks een hele emmer vers geplukt gras (liefst met andere lekkernijen zoals pistolets en spruitjes eronder gemengd) en begint echt te proberen recht te staan. Dat lukt haar nog niet, waardoor ze de hele tijd toertjes draait en in haar deken verstrikt geraakt. Tot morgenavond mag ze nog in de zon op het binnenplein kamperen, voor daarna gaan we een andere oplossing moeten bedenken waar ze droog maar toch zacht kan liggen. Stom weer. (die spanvijs-met-blauw-zeil die je vanachter ziet is de (platliggende) tent die willem voor haar gemaakt heeft. Werkt goed als het even wat miezert, maar door haar manoevres geraakt ze er nu altijd onderuit natuurlijk)

Landschapsexperiment

We waren lange tijd in de running voor een gesubsidieerde landschaps(her)aanleg door het RLVA. Maar u raadt het nooit: we zijn te eigenwijs daarvoor. We wilden niet aan alle regels ‘van 200 jaar geleden’ voldoen (zoals alle fruitbomen op rijen, een dichte meidoornhaag rondomrond de boomgaard, enz) en werden daarom niet goed gekeurd. Jammer, dan doen we het zelf wel, naar ons goesting.

We willen graag een heel deel knotbomen rond de weides, omdat we dat mooi vinden, als schaduw voor onze grazers, en als rustpunt/orientatiepunt voor de vogels, vleermuizen, eikelmuizen, enz. We zijn wel zo stom geweest om ons veel te laat op de lijst van het RLVA te zetten voor gratis knotwilgpootgoed. Geen idee hoe het daar mee zit, maar waarschijnlijk staan we op plaats 89 of zo ;-).

Maar, maar, we zijn gezegend met enkele mooie knotessen langs ons ‘los’. Dus we dachten: zouden we daar geen pootgoed van kunnen nemen zoals ze bij knotwilgen doen? Tinternet zei ons dat ze dat enkel doen bij wilgen en populieren, niet bij essen. Maar daar storen wij ons voorlopig niet aan. Twee halve weekenddagen leidden dus tot volgend resultaat, hopelijk worden onze stokjes snel een echte knotboom! (en indien niet, dan zullen we nog een jaartje moeten wachten en ons volgend jaar sneller op de wachtlijst zetten).

img_3952img_3953(Deze van de laatste foto moesten wel nog van hun zijtakken ontdaan worden.)