Hoe begin je aan een ravage?

door buikberg

Het was vandaag geen weer om binnen te zitten. Na een korte snoeisessie van de Clematis en poging tot snoei van de weet-ik-veel-wat-oude haag (met slechte snoeischaar) namen de moestuinkriebels toch de overhand. Vorig jaar is de moestuin serieus verwaarloosd geweest door de verbouwingswerken (enkel zaaien en oogsten hebben we gedaan, mulchen kon ook nog net, maar onkruid uitdoen en opkuisen na het oogsten…). De aanblik van de ravage was dus niet echt motiverend:

img_39681

img_3972Maar het zonnetje scheen (af en toe), dus zocht bibi het nodige gerief bijeen om aan de slag te gaan. Wat gereedschap (ook slecht onderhouden deze winter, eigenlijk zouden we ons moeten schamen), een doos vol zaai- en pootgoed, en het drie jaar oude tuiniersdagboek met de velt-bijbel omgezet naar onze moestuin, meer moet dat niet zijn.

img_3966

En kijk, ’s avonds zag het er al ietsje beter uit.

img_3986

Ettelijke centimers van de bedden werden weer veroverd op de graspaadjes. 150 plantajuintjes gingen de grond in, een paar rijtjes radijzen, wat vroege spinazie en kervel gezaaid. Het bed van de vruchtgewassen nog een extra lading compost en kiekenmest gegeven. Al een deel van de mulch verwijderd, vooral van de bedden waar het snelst geplant zal worden (zodat ze kunnen opwarmen, hoewel, de komende dagen zal dat toch niet zo fantastisch zijn). Onze in het najaar geplante fruitstruikjeshaag is dan weer blij met bedekte voeten, die hopelijk ook het onkruid daar wat zal inperken (de vorige rij, die achter een draadje in de wei stond, is volledig door de schapen geruineerd. Gelukkig hadden we nog onze (eeuwen?)oude bessenstruiken vanachter in de moestuin, maar dat is niet genoeg. Wij willen VEEL frambozen :-)).

img_3976

En wonder boven wonder, de pastinaken die vorig jaar veel te laat gezaaid werden hebben ondanks de vorst toch nog een mooie opbrengst voortgebracht. Bovenal zijn ze niet opgevreten geweest door de familie woelmuis die ons vorig jaar een volledige knolselder-, witloof- en worteloogst heeft doen mislopen. Zouden ze verhuisd zijn? Fantastisch, want ze waren echt met niets weg te krijgen.

Maar we hebben nog veel werk. Zoals een deftige afscheiding van de bedden, mooie (bloemen en kruiden)borders langs de randen. Een composthoop volgens de regels van de kunst, en niet een waar gewoon alles wat verteerbaar is opgegooid wordt zonder ooit om te zetten. Ook dit jaar moet er echter nog duchtig verbouwd worden, dus het zal weerom een niet zo proper en ordelijk moestuinjaar worden. Iemand toevallig wat tijd te koop?

Ooit, ooit zal het er bij ons ook zo uitzien. Maar toch reden tot vieren ook: na drie jaar gifvrij tuinieren mogen we ons als bio-tuin verklaren?

Advertenties