Slagveld

door buikberg

Het valt misschien niet zo op, maar onze beestenbende geraakt hoe langer hoe meer uitgedund. De voorbije twee weken viel het ene na het andere konijn dood neer, zowel de bijna-slachtrijpe als de nog-jonkies. Enkele weken voordien waren de grotere uitgebroken uit hun kot en deden ze aan verbroedering met de vele wilde konijnen hier in de buurt. We konden echter de een na de ander terug onderscheppen in de moestuin of de boomgaard, waardoor het kot bijna terug vol zat. En toen begonnen ze dus dood te gaan, net als de wilde konijnen in de wei. Een kleine dissectie leerde dat hun lever aangetast was, de darm verstopt en de blaas enorm vergroot. Telefonisch verdict van de veearts: VHS, overgekregen van de wilde konijnen (hij verschoot er zelfs van dat er hier nog wilde konijnen zaten). De nog levende slachtrijpen werden snel ingevroren (VHS is niet schadelijk voor de mens). Toen ook de jonkies begonnen dood te gaan, zijn ook daarvan de overlevenden naar het konijnenhiernamaals en de diepvries verhuisd. Met een ajuin-en-maïs-sausje, of ‘à la mexicaanse grootmoeder’ (maw: op grootmoeders wijze met de restjes uit de frigo er nog bij ;-)).

Vrijdag werd dan ook ons aller Jef opgehaald om vandaag suikerfeestgewijs gebraden te worden (of getajined, of gebbqd, geen idee hoe het schaap vandaag bereid moet worden, het verschilt nogal van feest tot feest).

En gisteren konden we met Eufrazie naar de veearts: haar twee poten zagen er enorm dik uit, ze mankte verschrikkelijk en had duidelijk veel pijn. Een kleine inspectie leerde ons dat ze twee totaal dichtgekoekte wondjes op haar voetzolen had, en geen sporen van kalkmijten. De veearts vermoed dat het ontstoken brandwonden waren (maar hoe ze daar aan geraakt is, geen idee…), en omdat het genezingsproces zo lang zou duren en praktisch ook niet echt voor de hand liggend was (een steriele ondervloer zoals rubber, waar dan ook nog eens geen uitwerpselen op mochten blijven liggen, of de pootjes dagelijks in het verband, zie je het al…) hebben we haar dan maar laten inslapen.

En staan nog op het programma: ramlam 2 is gereserveerd, Marcel gaat naar onze diepvries, en Begga ook (we zijn al plaats aan het maken ;-)). En de barberitloopeendjes zien er eigenlijk ook al vet genoeg uit. Moesten de temperaturen nu eens willen zakken…

Misschien vraagt u zich af wat er dan nog overblijft? Wel, 2 koeien, een stier, 2 stierkalfjes, ooi Mieke, Barbara de barberie (misschien ;-)), haan Hypoliet en kip Sidonie. Maar in het voorjaar beginnen we na het nieuwe leven weer volop opnieuw hoor (nieuw schapenras, nieuw varken om mee te kweken, nieuwe kalfjes en waarschijnlijk ook lammetjes, nieuwe konijnen, eendjes voor in de vijver die er tegen dan zal zijn), dus wordt zeker vervolgd :-).

Advertenties