De eerste oogst en varia

door buikberg

Het leven gaat hier snel, dat merken we elke dag aan onze kleine meid ;-). We zijn dus al aan oogsten toe. Hoewel, al… Het plan was om ons de hele winter van verse kiempjes te voorzien, en dat plan is nu het bijna lente is, eindelijk uitgevoerd geraakt. Maar goed, het eerste zaaisel was vandaag dus gereed om te proeven, en viel erg in de smaak. We kochten via Velt rucola-kers en broccoli-kers, in Gastvrije aarde een mengeling met oa linzen, luzerne en drie soorten radijs, en dan nog wat preikiemen erbij. Drie verdiepen kiempjes dus.

Goed voor een lekkere maar zeer klassieke winterse salade: witloof, appel, brandnetel-geitenkaas en natuurlijk kiempjes!

Oh ja, en de verdere stand van zaken: Hypoliet is na een ultieme ontsnappingspoging toch naar zijn nieuwe harem vertrokken, maar Eufrazie kreeg al direct een nieuwe partner aan haar gekoppeld en dat gaat toch goed precies. (Ze was blijkbaar toch erg aan haar eerste echtgenoot gehecht, ze is zelfs bij hem in de doos gekropen zonder dat we het gezien hadden… Van trouw gesproken.) De clematis is gesnoeid, de rozen half, de berg oude pannenlatten wordt tot brandhout verzaagd, nog wat puin geruimd: en het is niet eens aan ons erf te zien dat er gewerkt is ;-). Het nieuwe moestuinplan is uitgetekend en het nieuwe teeltwisselingsschema opgesteld (vermits we nu meer maar kleinere bedden zullen hebben en er plaats voorzien is voor een serre, moest het oude meerjarenschema helemaal omgegooid worden). Maar kom, we komen er wel! Zolang de zon maar blijft schijnen (en die verrekt koude wind een beetje zou willen minderen). We gaan niet klagen!

En iets heel anders: wegens een niet zelf gekozen pert total van onze auto, en de stilaan opkomende nood aan een tweede wagen (kindjes zijn duur zeggen ze), komt er waarschijnlijk een nieuw klein ecologisch ding in huis (bedrijfsauto) en een iets zuinigere vervanger van onze teergeliefde maar blijkbaar totaal onzuinige berlingo (’t was nog net een model met de oude motor, en dat scheelt enorm zien we nu als we ze vergelijken). ’t Zal toch dat model blijven, ook al verbruikt dat blijkbaar evenveel als een monovolume: we kunnen die grote (en vuile ;-)) koffer echt niet missen voor al het boerderijwerk en schapenvervoer enzo. Maar we proberen ons best te doen om toch ook aan de natuur te denken.

Advertenties