Remake of the moestuin dag weet-niet-meer-hoeveel en moestuinfrustraties

door buikberg

Het lijkt hier wat stillekes, maar dat is omdat we elk min of meer vrij momentje proberen te gebruiken om wat vooruitgang in de moestuin te krijgen. Op bed 1 en 5 zijn patatjes geplant (nu nog bed 9), bed 2 (vruchtgewassen 1) is ingezaaid met phacelia en heeft ook 4 courgettes en 2 rode paprika’s gekregen (gekocht op de markt na enkele mislukte opkweekexperimenten de voorbije jaren), en op bed 4 staat het gaas klaar voor de erwtjes, die dus dringend de grond in moeten. Bed 10 kreeg tussen het onkruid in al 6 plantjes snijsla (ook van de markt).

Dat wil dus zeggen dat 4 van de 11 bedden min of meer toonbaar zijn, en dat we dus nog VEEL werk voor de boeg hebben. Ajuintjes planten bijvoorbeeld (geen idee of dat nog gaat iets gaat opleveren nu we al twee maanden te laat zijn), radijzen zaaien (veels te laat ook, maar kom, het is geen werk, en mei wordt toch zo nat als de pest voorspellen we :-)), wortelgewassen zaaien, bladgewassen zaaien, en de andere bedden kolen en vruchtgewassen tijdelijk van phacelia voorzien. En dat allemaal liefst voor de eerste regen. Het nieuwe aardbeibed afwerken en inplanten. Gelukkig doet ons kweekgoed het nog redelijk goed, zodat de warmoes, venkel, tomaat, koolrabi, broccoli, bloemkolen, rode kolen, savooikolen, boerekolen (ik denk dat er iemand dit lijstje nogal overdreven zal vinden 😉), met een flinke voorsprong op het onkruid de grond in kunnen. Ook de basilicum, de dille en de andere kruidjes steken al hun kop op, njammie.

Want dat onkruid, het is toch echt wel een pest. Vooral het kweekgras waarvan je de witte worteluitlopers tot op 30 cm diepte terugvind, en waar je dus naar kan blijven wroeten. En de boterbloemen die uit het kleinste achtergebleven worteltje opnieuw schieten. En de stinkende gouwe die hier ook groeit als een pest en elk jaar meer en meer plek inneemt. Om over de brandnetels nog maar te zwijgen. En zo’n frees, dat helpt daar dus helemaal niets tegen. Dat ding heeft dus best wel wat grote teleurstelling veroorzaakt bij madam buikberg. Waarschijnlijk gewoon te grote verwachtingen van de nieuwe technologie ;-). Maar toch: volgend jaar weer met de goeie ouwe grelinette!

En er is ook positief nieuws. De stenige grond aan de zuidmuur van ons kippenhok is blijkbaar echt wel het perfecte biotoop voor mediterraanse kruiden. Niet enkel twee van de drie soorten oregano hebben opnieuw de (allesbehalve mediterraanse) winter overleefd, ook de citroentijm, de lavendel, en ik ontdekte zelfs een paar sprieten koriander! De gewone tijm is wel gesneuveld (maar intussen al opnieuw gekocht en geplant), en onze reuze-rozemarijn is ook weer een stuk doder dan vorig jaar. Misschien dat we ook daar eens een nieuwe van moeten kopen, hij/zij heeft ons dan ook al 4 jaar veel plezier gebracht.

(de uitgelopen aardbeien tussen de kruiden moeten we nog verplanten. Het zijn er gelukkig heel veel :-))

En onze nieuwe bessenstruikjes van vorig jaar doen het ook erg goed, ondanks dat ze helemaal overwoekerd waren door brandnetels :-).

Advertenties