Joepie

door buikberg

Faramir is verkocht, en voor niet eens zoveel minder dan we wilden, aan een best-wel-diervriendelijke veehandelaar. Blijkbaar mag hij in de Ardennen met de koetjes gaan spelen (wij blij dat hij blijft leven)

Edit: hij is fantastisch goed vertrokken, onze Faramir. Eerst werd de gang van het varkenskot (zonder buitendeur, want die heeft Begga in haar zotte buien afgebroken, en de nieuwe die Willem aan het maken is, is nog niet klaar) stier-proof gemaakt (met paletten tegen de binnendeuren zodat hij die niet kon instampen). Bleek achteraf niet nodig, want hij is heel braaf geweest. Dan werd de hele kudde in de varkenswei gelaten (met veel gras), zodat ze rustig het varkenskot opnieuw konden verkennen. Toen werd er hen vanuit het varkenshok lekkers toegeworpen (zoals hooi en oud brood), en we hebben onze vent juist ingeschat: hij eist altijd het lekkerste op voor zichzelf, durfde eerst toch niet in het hok, maar toen een van zijn zoontjes voorging volgde hij wel als eerste (en gelukkig als enige). Mevrouw buikberg liep snel rond en heeft heel stil en voorzichtig, met bonkend hart van de zenuwen, een stevige palet tegen Faramirs billen in het deurgat geschoven en vastgezet (oef). En zo was het vogeltje dus gevangen. Eerst was hij een beetje zenuwachtig door zijn beroofde vrijheid maar dat was snel over (en dit alles – of toch het binnensteken – werd perfect afgerond tijdens Lindes middagslaapje van 45min ;-)).

Gerard kwam met een grote vee-kamion en had zijn kleindochter en -zoon en schoonbroer mee. En onze Faramir, die wandelde bijzonder braaf de kamion op, alle deuren door en heeft zich pas helemaal op het einde laten horen, waarschijnlijk toen hij door had dat hij wel heel dom was geweest :-). Morgen wordt hij naar een of ander boeregat in de buurt van Bastogne gereden waar hij een nieuwe kudde koetjes krijgt, hij zal zijn gangen kunnen gaan :-). Moest je er in de buurt zijn, doe hem onze groetjes!

En nu, nu is het weer de aloude luxe van onze begindagen: zonder angst (en zonder eten) bij onze koetjes gaan, ze lekker borstelen, en Linde heeft dus gisteren ook voor het eerst de koeien geaaid (en ineens een pluk haar uitgetrokken ;-)). De dames staan trouwens zo dik als iets, dus hopelijk kunnen we snel twee geboortes komen melden!

Ook de kuikentjes komen normaal dit weekend uit hun ei.

En de vogeltjes op zolder zijn vanmorgen uitgevlogen, eerst tegen de ramen en nadien toch ook naar buiten. Ik weet nog altijd niet wat het was, moesten we onze natuurpunt-vogelgeluiden-cd terugvinden op zolder zou het gemakkelijk zijn want ze hadden een bijzonder karakteristiek ‘krek-krek’-geluidje.

En nu we een grasvreter minder hebben staan, is er terug ruimte voor schaapjes!

Alles peis en vree dus op de buikberg!

Advertenties