Witloof

door buikberg

Hebben we het juist dat dit iets is wat weinig in tuinblogs beschreven wordt? Het is anders echt niet zo moeilijk om zelf witloof te kweken. Vorig jaar werden al onze witloofwortels door de woelmuizen verslonden, maar dit jaar hebben ze ze wonderwel laten staan. Met dank aan de Veltbijbel, hier in woord en beeld: hoe kom ik van zaadjes tot mooie witte stronkjes witloof?

Stap 1: U zaait het witloofzaad ter plaatse in rijtjes, op het bed van de wortelgewassen en uien, van half tot eind april of zo (komt niet zo nauw). Behalve voor woelmuizen en koeien moet u van niet veel plagen schrik hebben. Belangrijk is om goed uit te dunnen (op 5-7 cm), anders krijg je sprietenwortels en dus ook sprietenwitloof. U laat het witloof groeien tot in de late herfst.

Stap 2: voor de eerste echte (grond)vorst oogst u de wortels door ze bijvoorbeeld uit te steken met een spade, riek, … Het is niet zo erg als er een stuk van de wortel blijft zitten (ze kunnen heel diep groeien). U kan ze ofwel allemaal tegelijk uitdoen en de wortels die u niet direct wil forceren ingekuild bewaren (dit doen wij dus). Ofwel kan u vanaf half oktober (en tot eind november) om de paar weken een deel nieuwe wortels uitsteken om te forceren, maar dan loop je het risico (zoals met winterprei) dat het ineens begint te vriezen en je niet meer aan je wortels kan. Winterprei kan daar wel tegen, maar witloofwortels niet (volgens de theorie)

(de oogst van dit jaar, 2,5 rij)

Stap 3: U laat de wortels met blad een 5-tal dagen ‘rusten’. Zo kruipen er nog heel wat voedingsstoffen van het blad terug in de wortels, wat nodig is voor het forceren. De wortels mogen niet uitdrogen en niet nat worden, een schuur of kelder is dus ideaal. In het Velt-boek wordt een manier beschreven om het witloof op rijtjes te laten rusten waarbij het loof van de volgende rij de wortels van de eerste rij bedekt. Wij zaten al met het probleem wat je dan met de wortels van de laatste rij doet?

Stap 4: Na het rusten worden de wortels klaargemaakt om in te kuilen of te forceren. Nodig: voor het bewaren een platte bak, voor het forceren een grote emmer, snijmesje, een paar emmers zand, water, en karton.

Het loof wordt op 2-3 cm van de wortel afgesneden, bij dikkere wortels iets hoger, bij dunnere wortels iets lager. Het is absoluut noodzakelijk dat het groeipunt (een puntje van lichtgroene blaadjes in het midden van de bladrozet) behouden blijft, anders krijg je geen krop maar een bundel sprieten. Dit ligt bij dunnere wortels dus lager dan bij dikkere wortels. U kan de penwortel inkorten tot 15cm of zo, dat maakt het gemakkelijker om ze mooi naast elkaar te leggen of om ze te forceren. Ook kleinere zijwortels kunnen weggesneden worden.

Het groeipunt:

Stap 5: De wortels inkuilen om tijdelijk te bewaren kan in zowel in de grond als in een bak met zand. Wij leggen de wortels naast elkaar omgeven door zand (niet extra bevochtigen), nog extra afgedekt met karton, en bewaren ze zo in de kelder. Tegen het einde van de winter durven er al wel eens stronkjes (scheef) beginnen groeien, maar ook die kan je dan nog forceren.

Stap 6: De wortels om direct te forceren gaan rechtop in een grote ton of emmer, omgeven door zand tot aan de bovenkant van de wortel. Goed begieten en vooral heel donker afdekken (met een kartonnen doos of zo).

(Uit dikke wortels komen dikke stronken witloof, uit dunne wortels dunne stronken. Wat moet dit dan niet voor een stronk worden…)

Het werkt het best om ze in een relatief warme omgeving te zetten (kelder kan, maar ook gang, … 12-15 graden zou ideaal zijn). Na een aantal weken zouden er mooie witte kropjes gegroeid moeten zijn die je kan afsnijden en verwerken in allerlei lekkere gerechten. En dan kan de volgende lading wortels geforceerd worden, de hele winter lang. Hmmm!

About these ads