Scherp

door buikberg

Miserie, dat is scheren altijd geweest, bron van ergernis en onbegrip. Tot onlangs.

Het sputterende Ph*l*ps-masjien rukte met zijn botte mesjes niet alleen de haartjes uit je kin, bovendien bleek ik allergisch te zijn aan een of ander metaal in die mesjes (twee dagen jeuk en overal rode bubbels als ik eraan durfde te krabben)

De mesjes van G*l*tt*/W*lk*ns*n waren wat dat betreft een hele verademing, maar ik (=niet rap content) ergerde me dan weer direct aan de overdosissen scheerschuim die die spuitbussen uitspugden. Een volgende stap in de queeste was de ontdekking van de borstel en zeep: zelf de dosis kunnen bepalen, geen spuitbussen meer en herinneringen aan grootvader-op-zaterdagnamiddag.

Maar nog was hij niet tevreden. Die stomme mesjes ! Bot na enige keren gebruiken, iets langer haar stropt er tussen alles vol, en duuuur ! Maar er was niet veel andere keus, dus jarenlang veel te veel geld betaald aan bovenstaande merken van brol-mesjes. Tot ik vorig jaar ergens op een geweldige tip stootte: “wrijf het mesje in tegenrichting (!) een keer of tien over een jeansbroek”

Dat werkt geweldig, de mesjes gaan zeker tien keer langer mee !! (Kan G*l*tt* dat alstublieft eens op de achterkant van de verpakking zetten in plaats van het nieuwste model “nu met 27 mesjes” te promoten ?)

Maar alles kan beter: en op zekere dag kwam ik het bestaan te weten van “straight razors”. Waaw ! Helaas was het prijskaartje dat ook, en kon ik voor de prijs van zo’n ding jarenlang mijn wegwerpmesjes gebruiken.

Tot …

 

Op dezelfde rommelmarkt als het wafelijzer, vond ik dit:

Beetje verroest, maar na wat schuren en slijpen weer in perfecte staat. Wellicht jarenlang door een onbekende grootvader goed onderhouden, maar na zijn dood door de barbaarse kinderen mee in de bak-voor-de-rommelmarkt gezwierd.

 

Voortaan trekt Meneer Buikberg zich elke avond voor het slapengaan in alle rust alleen terug in de badkamer, waar scheren vanaf nu een waar genot is. Warm water, zeepje doen schuimen, borsteltje, mesje slijpen en dan het knisperende geluid van de haartjes die afknakken. Vlijmscherp, feilloos en ongenadig. Voor mij is het eindpunt van een jarenlage zoektocht hier bereikt. Een simpel stuk koolstofstaal van 2 euro van de rommelmarkt.

Of zou ik mijn baard eens laten groeien ?

Advertenties