2012 … het Einde van de Wereld

door buikberg

Gelukkig nieuwjaar ! Moge de foie gras, kaviaar, oesters en sjampieter goed verteerd geraakt zijn.

Bij ons in elk geval wel, het was een heel rustige avond met vrienden hier uit de buurt. Thuis (we hebben middernacht gehaald, jawel) wou ik nog even wat rustig alleen zijn vooraleer te kunnen slapen. Laat of heel laat maakt uiteindelijk niet zo heel veel verschil meer. Nog even mail lezen (ja, ook gelukkig nieuwjaar allemaal), eens Facebook kijken (ja, bij deze ook allemaal gelukkig nieuwjaar terug), nog eens deredactie.be bekijken (al bijna heel de week geen nieuws gezien of gehoord). Artikeltje “wat verandert er in 2012”: zonnepanelen, bedrijfswagens, postzegels duurder, … jaja we weten het al.

En bijna onderaan: “… dat de VRT stopt met uitzendingen via de middengolf.” 

“Dat de VRT stopt met uitzendingen via de middengolf.”

Nog eens lezen: “Dat de VRT stopt met uitzendingen via de middengolf.”

Nee. NEE. NEEEEEE !!!  (ach wat is dat nu voor nieuws, daar luistert toch al honderd jaar niemand meer naar ?)

Dat betekent dat het voorgoed voorbij is met de radio.

Gemaakt een kleine honderd jaar terug, heeft door dit ‘spreekmachien’ ooit de bezetter geklonken hebben, het nieuws van de bevrijding, de nieuwste hits van 1946,… Tot hij na vele jaren, bedankt voor bewezen diensten door een FM-ontvanger werd vervangen en op zolder weggezet. Mijn moeder herinnert hem als ‘de radio van meter’. Mijn vader gebruikte hem 1 keer per jaar in zijn lessen geschiedenis in het vierde leerjaar. Hij kwam als sierstuk op de schouw bij ons thuis terecht, maar op een dag moest ‘al dat bruin’ eruit, het moest ‘modern’ worden.

Willem knutselt zijn eerste radio in elkaar met onderdelen van een zingende verjaardagskaart en spoeltjes uit een kapotte TV, alles bijeengehouden met plaklint. Wat een magie als plots, gratis ende voor nietsch, geluid uit den ether tevoorschijn getoverd wordt. Ruis, kraken en allerlei bijgeluidjes maken dit wonder alleen maar spectaculairder. Machientjes met motortjes en tandwielekes, dat kunt ge begrijpen door het open te vijzen en er lang genoeg naar te kijken. Radio’s niet, dat is … magie. Het bepaalde mee mijn studiekeuze, ik kwam in Leuven terecht, koos na 2e kan de richting elektronica.

Samen met mij kwam ‘de radio van meter‘ op een zolderkamertje in de Kapucijnevoer terecht. Vaak bewonderd door bezoekers, maar nooit kregen die het echte wonder te zien: voorzien van een antenne van ettellijke meter koperdraad _werkt_ hij, en dat al bijna honderd jaar lang. Donna-muziek en Michel Follet weigert hij te spelen, het zou ook geen zicht zijn. Enkel AM ontvangt hij. Maar zie – op 927 kHz zendt zond daar zowaar Radio 1 uit ! En – wat een wonder – hebben hadden die enkele programma’s die uitermate geschikt waren voor de radio. Het werd een bijna-ritueel: donderdagavond de gordijnen toe, koperdraad uitrollen en ‘de groote boodschap’ met de zachte stem van Jan van Langendonck opzetten.

Zondagavond. 19u35. Kristien, Elke, Dree Peremans, de Beroemde Heer van Rostenberghe, Ralph Rabi, Dirk van Esbroeck, Atahualpa Yupanqui, Jo van Driessche, Patrick Derynck, Alida Neslo, … Allemaal passeerden ze door ‘de’ radio – alsof het al honderd jaar zo was en zo moest.

De radio gaf warmte, gaf licht, rook naar verbrand stof, en klonk. Klonk magisch – geluid uit een kastje dat nergens vandaan komt. Af en toe een kraakje, maar dat was slechts een teken dat hij ‘echt’ was, en er geen moderne elektronica in geknutseld was.

De uitzendingen verdwenen, wegens ‘nonconformistisch’. De radio verscheen nog eenmalig ‘toevallig’ in de inleiding van een presentatie en een boekje – graad van filosoof, inderdaad ja.

2012 “… dat de VRT stopt met uitzendingen via de middengolf.”  Avonden naar de houten doos zitten luisteren behoren nu definitief tot het verleden. De radio kan op een kast staan op een mooie plaats. Vake zal nog wel eens tonen, dat hij nog werkt. We kunnen dan eens op “Brussel Frans”, “Hamburg” of “Parijs” afstemmen (voor zover die nog bestaan). Maar echt ‘luisteren’ – dat niet meer. De (klein)kinderen kunnen het nog hoogstens een mooie bak vinden, maar de magie ervan zullen ze niet meer ervaren.

Advertenties