Varkensoren

door buikberg

Opa Guy had bij de beenhouwer een nieuwjaarscadeau gekregen – een stenen spaarvarkentje. Linde kreeg het varkentje om er haar spaarcentjes in te stoppen. Elke avond moest het varkentje van de kast komen, het volledige vermogen eruit geschud en weer ingestopt worden. Na een week was het al zover: het varkentje viel van de kast en lag in zeven stukken op de grond.

***

Vake nam Linde mee naar de bakoven, en samen maakten ze de puzzel die het zwijntje ondertussen geworden was. Het wondermiddel ‘lijm’ werd erbij gehaald, en Linde onthield eruit dat ze voortaan alles mocht laten vallen – met ‘lijm’ kon je alles weer maken. We dienden dus op te merken dat je inderdaad veel kan herstellen, maar dat het nooit helemaal als ervoor werd (en dat je dus niet met alles mocht gooien). Bij het varkentje zag je bijvoorbeeld dat er een grote barst over zijn rug liep. En dat er hier en daar splintertjes ontbraken. En dat het zijn rechteroor kwijt was. Niemand kon dat herstellen, dat was omdat het kapot geweest was.

***

Het varkentje stond een volledig jaar stof te vergaren op de kast, niemand keek ernaar om, ‘de nieuwte’ was eraf.

***

“Linde, wat zou jij graag hebben van Sinterklaas ?” Ondanks dat ze in school vorige week met niets anders bezig waren, had ze _daar_ blijkbaar nog niet op gedacht, en moest snel een antwoord verzinnen. Ze keek rond, vroeg nog eens of je echt om het even wat kon vragen aan Sinterklaas, en vroeg toen:

“zou Sinterklaas ook een nieuw oortje voor dat varkentje kunnen brengen ?”

Het varkentje werd vorig weekend bij de wensbrief en schoenen gezet, en wonder boven wonder, de pieten hadden het meegenomen en in hun brief geschreven dat knutselpiet ging proberen om het te maken.

img_7387

(morgen krijgt hij nog een tweede laag en hier en daar een accentje)

Advertenties