Vreemd

door buikberg

Men bracht mij naar een grote zaal vol mensen. Ze zaten voorovergebogen aan tafeltjes, zoveel mogelijk van elkaar afgekeerd. Elk had een grote, lichtgevende plaat voor zich staan, waarnaar ze zaten te staren. Af en toe was er een minieme verandering zichtbaar op die lichtgevende plaat. Stil en onbeweeglijk zaten ze daarnaar te gapen. De enige handelingen die hen toegestaan werden waren het schuiven van een klompje, en tokkelen op een rammelplankje. Ze zaten op een vreemd soort karretjes met kleine wieltjes onder. Zouden ze zich niet zelfstandig kunnen bewegen? Deze mensen leken zich al lang bij hun lot neergelegd te hebben. Ik was bang, mijn aanwezigheid in deze zaal was zo vreemd.

Iemand stond op en stapte tussen de tafeltjes door. Was ik hier getuige van een opstand? Niemand keek op. De persoon slenterende naar een kleine naastgelegen ruimte. Ik zag hoe hij aanklopte op een grote zwarte kast. Er klonk wat gestommel. Vanuit de kast werd door een klein luikje onderaan een beker toegeschoven. Er werd koffie ingeschonken. Zonder te bedanken en nog voor de koffie volledig uitgeschonken was, trok de man de beker weg en stapte traag terug vanwaar hij gekomen was.

Ik vroeg wie deze mensen waren, wat ze deden, waarom. Men zei mij dat deze mensen aan het werken waren. Dat ze vrijwillig elke dag hier naartoe kwamen en gelukkig waren en trots op wat ze deden. De mensen in deze zaal maakten de toekomst mogelijk. Maar meer kon en mocht men mij daar niet over vertellen werd mij gezegd. De mensen hier ontvangen een rijkelijke beloning om hier dagelijks te komen, waardoor ze zich alles kunnen veroorloven wat ze maar wensen.

Ik geloof dat mijn gidsen iets mankeren. ledereen die daar in mijn plaats aanwezig geweest was, zou be-amen dat hier iets niet pluis was. Dag in dag uit zalen vol mensen verplichten naar de lichtgevende plaat te staren in plaats van het daglicht. Hen van de buitenwereld afschermen. Mij vertellen dat deze mensen aan het werken zijn. Dat ze hun vrijheid vrijwillig afstaan, maar tegelijk kunnen krijgen wat ze wensen.
Hier is iets duisters aan de gang. Wat ik daar gezien heb is slavernij die de wil en het verstand van deze mensen totaal gebroken heeft. Deze zielen zijn hun tijd, hun vrijheid, hun leven kwijt. Ze worden braaf gehouden door het ruilmiddel, dat is waaraan ze verslaafd zijn.

Advertisements