Buikberg

het verhaal van een boerderij en haar bewoners

Categorie: Uncategorized

Waarom ?

” Ebenezer,” said Benny, ” where are you going ? “

” Into the woods,” said Ebenezer.

” What for ? ” asked Benny.

” To get a load of wood,” said Ebenezer.

” Wood to burn ? ” asked Benny.

” Yes,” said Ebenezer.

Ebenezer was very patient in answering the questions which children asked him, and one reason why it was easy for him to be so, was that he made very short work of it, never attempting to do anything more than to give a simple answer in respect to the one simple point to which the question referred, leaving the child, if he wished for farther information, to ask for it by new questions. Many people make it unnecessarily fatiguing and troublesome to themselves to answer the questions which children ask them, on account of their attempting too much, and giving too long and labored answers, which after all do not satisfy the children so well as such short and simple ones as Ebenezer gave. For they cannot well understand but one thing at a time, and when they have received information on one point, they generally make a short pause to give their minds an opportunity to receive fully the first idea before they are ready for a second. Their minds are in this respect like a very long telegraphic wire, which requires a sensible time for an electrical pulsation to pass through it. So that if the operator sends the pulsations on so rapidly’, that one follows upon another before the first is well out of the way, he mixes them together in confusion, and spoils his whole message.

” Ebenezer,” said Benny, ” why did not you take your horses, instead of the oxen,to come into the woods ? “

” Because oxen are steadier in the snow,” said Ebenezer.

(“Work for boys – volume 2: Work for spring“, Jacob Abbott, 1864)

Koppelverkoop

Kijk, wij kweken zelf onze groentjes, onze beestjes, en die lopen blij en gelukkig rond op ons land. En we strooien niet met vette en spuiten niet met groot vergif. We vinden de natuur en het landschap mooi. Maar hoe kom je erbij om dan automatisch ook te veronderstellen dat ik bij volle maan koehoornpreparaten in de grond steek ? Of om te denken dat ik een meerwaarde zie in producten die wel op deze manier gecertifieerd zijn ? Waarom zou ik dubieuze substanties uit over-datum potjes van duitse merken eten ?

Wel, we verbouwen ons huis. En we doen dat ineens goed, met isolatie en zo weetje wel. En met natuurlijke materialen, en oude technieken, omdat we dat mooi, leuk en gezellig vinden. Maar waarom zou ik daarom ook geloven in het bestaan vanonderaardse wateraders, en mysterieuze aardstralen ? Waarom zou ik kamers met ronde hoeken willen ? Waarom zou ik meezingen tegen man-made global warming ? 😉 Waarom zou ik met blauwe panelen mijn dak ontsieren ? Waarom zou ik uw oude rommel aannemen ? Waarom veronderstel je dat toch ?

We houden van mensen. Van onze kindjes en van Makers van Dingen. Van mensen met een verhaal. We proberen graag en leren graag bij. Beetje bij beetje weer boereverstand leren gebruiken. Waarom zou onze dochter daarom naar een ‘vrije’ school gaan ? Hoe durf je dat te denken ? Waarom zou ik voor uw partij stemmen ? Waarom zou ik dit of dat mooi moeten vinden ?

Onze pruts is thuis geboren, gezond en wel zelfs. In de living naast de kachel.Wij vonden dat fijn, en zij zelf heeft er ook nog nooit over geklaagd. Gelukkig zijn wij slechts zelden ziek. En liefst genezen we dan, toch wel. Liefst vanzelf, na eens goed uit te zieken, en anders gaan we naar de dokter. Grote pillen slikken om supersnel weer voor onze baas te kunnen gaan werken vinden we maar raar. Maar heb ik ooit gevraagd naar geschud water of tenen kraken ? Naar moeilijke woordjes, vergeten trauma’s of suikerbollekes ?

Waarom begrijp je mij niet ?

Out of Office

“I cannot reply your mail today. I am taking care of my daughter.”

Honderd dagen. Honderd vrijdagen (of toch zoveel moeten het er ongeveer geweest zijn) werden tot “vakedagen” omgevomd.

We hebben:
de moestuin omgefreesd (dat moet ongeveer een van de eerste vake-dagen geweest zijn)
– op de muren geschilderd
– proevertjes gaan eten in de karretjeswinkel (bijna _elke_ vrijdag !)
– met de auto naar de meneeren in de put geweest
– bomen in schelletjes zien zagen
– op cafe geweest (“een oerbier en een verse fruitsla aub”)
gemetst
– naar school geweest
– in alle zetels van de kringwinkel gaan zitten
– naar de plantjeswinkel geweest (“in de stad Brakel zijn er parkietjes, in de stad Oudenaarde, daar zijn geen parkietjes”)
– op Albanese methode in ons eigen huis ingebroken
– naar de bibliotheek geweest om een boek met foto’s van vleermuizen te zoeken

– naar moeke op haar werk gereisd
– de auto gesmeerd
schmink gekocht (en onmiddelijk uitgeprobeerd)
– gevoegd
– naar de vijsjeswinkel geweest
– ziek geweest (veel te veel rode besjes in die fruitsla)
– naar het werk van oma geweest
– gepicknickt onder de kersenboom (de kippen rond ons wegslaand)
toneel gespeeld (met koning Leo Fillipo Rambo Piri Pirgenstein van Bourgondie-Rapiranie)
– naar het containerpark geweest

– moeilijke vragen gaan stellen op een doctoraat
– de koetjes gaan eten geven
– naar het rusthuis naar pepe geweest
– naar de kerk naar de begrafenis geweest
– boontjes getopt en erwtjes ge<plwoast>
– naar de molen geweest bloem gaan kopen
boekjes gelezen
– boven op de zolder een huisje gebouwd van plankjes
– prespotjes gemaakt, pompoenen gezaaid, verplant en uitgeplant
– champignons, komkommers, tomaat en in vingers gesneden
– met het karretje achter de auto in grote magazijnen bouwmaterialen geweest
– drie keer naar een trouwfeest geweest (al was dat met moeke ook mee)
– bij nonkel Ruben stenen gaan helpen kuisen
– in het slachthuis geweest
– lang geslapen
– daarna nog uren in bed blijven liggen, soezelen, verhaaltjes vertellen, knuffelen, koprollen en gekke-bekken-trekken
– op restaurant geweest (“en moeke weet dat niet !”)
bomen gekocht – bomen geplant (ook spruitjes geplant)
– naar het huisje aan de zee geweest
computerspelletjes gespeeld
– samen ’s middags dicht bij elkaar in het grote bed in slaap vallen en pas wakker worden als moeke er al is of opa al weer weg is
– zieke oma gaan entertainen
– verhaaltjes verteld (van ver weg en lang geleden en allemaal-niet-helemaal-echt)
– gedanst (van vliegtuig en doekjeslied)
– boeuf bourguinon, hutsepot en osso bucco gemaakt
– lange wandelingen in het bos gaan maken
vijzen, bouten, moeren, nagels, hamers, tangen, schroevendraaiers, boormachines, stukjes waterleiding, trekmessen, schaven, bijlen, harken, spades, schopjes, ladders, naalden  en … RONDELLEKES !

en na morgen … is het gedaan.
Geen vrijdag = vakedag meer.
Naar school !
(“op naar een nieuw avontuur !”)

I love p’tatt’n

Genieten

Ontbijt aan de tuintafel
De geur van vers gemaaide weides
(de auto met perfect werkende antieke keer-kar vastrijden, dat ook)
Tijd om te voegen, in de zandbak te spelen
Fruitsalade mét ijs
Elke dag verse groentjes uit de moestuin
(die er na twee dagen droog weer opnieuw een klein beetje toonbaar uit begint te zien. Een klein beetje.)
8 dikke pompoenen op een rij (die de courgetten te goed verstoppen)

Korenbloemen op de keukentafel

Vlinders, bijtjes en hommels die niet weten waar eerst te beginnen smullen (jammer genoeg voor hen niet meer van de distels)
De was aan de draad (lang geleden!)
Gobi uit Kashmir en een Marokkaanse salade op tafel (multiculti)
En dochter die na een dagje onwennigheid weer plezier krijgt in het buiten spelen – voeten vuilmaken bijvoorbeeld

Is dit dan zomervakantie? Ja, het is :-).
En morgen met de trein naar oma!

Wie werkt kan niet schrijven

Vandaar het probleem met de moestuin-updates hier. We zijn zo druk bezig om alles te onderhouden en bij te houden, dat er zelfs geen tijd meer overblijft om daar hier iets over te melden. Maar dan nu maar ineens een grote update (opgelet, die gaat wel een maand of twee terug…).

Op 1 mei zag de moestuin er nog zo uit:

Het rietveld zo:

Drie weken later konden eindelijk Lindes pompoenen de grond in.

Putje toe, stokje bij, klaar!

Half juli stonden we gelukkig weer wat verder. Ook de kolen (zeker 60 stuks :-)) zijn in de grond geraakt. En de stenen van de paadjes liggen weer mooi boven de modder uit in plaats van eronder.

De ajuinen vinden het weer al te best. En we hebben geprobeerd om ook veel bloemen rond en tussen de groenten te planten, wat nu wel resultaat begint te geven.

Linde plukt elke dag een portie aardbeitjes (goed verstopt onder de bijna woekerende goudsbloemen), en intussen ook massa’s ‘bramboosjes’ (Loganberry’s). Voor ander fruit moet u dit jaar echt niet bij ons zijn. Die vier kersen zouden we graag zelf opeten :-(.

Dit weekend, als het weer meezit, nog eens een poging tot luchtfoto van de moestuin en het rietveld.

PS: Gelieve geen aanstoot te nemen aan de titel. Deze is enkel op ons buikbergers van toepassing, want u slaagt er blijkbaar wel allemaal in om (tuin)werken en schrijven te combineren ;-).

Winterkind 2

Dat het maar snel winter wordt

Zodat we je kunnen koesteren

in onze cocon

Wikkelen in wollen dekens

Urenlang bekijken en besnuffelen

Je warmen met ons hart

Je liefhebben van haartjes (misschien?)

tot miniteentjes – en terug

Zodat je kan groeien en bloeien

een leven lang.

Nog hooi en nog olie

Omdat we de vorige jaren altijd iemand moesten schoon spreken om ons hooi te keren en op rijkes te leggen, en onze buren-boeren het op dat moment net ook druk hebben, hebben we volgende investering in oud ijzer gedaan:

 

“Dit wonderlyck maschien keert uw hooi ende strooi en is alsook in staat (mitsch ene kleinen hendel om te schakelen) om het op rykes op te rakelen. Den modernen boer spaert veele uuren werk (en zyne rug) terwyl ghet peerd den arbeyd verricht. Rydt, ghezeten op uwen hooikeerder over uw meerschen; schaft vandaag nog dit maschien van den toekomst aan !”

 

 

En ?

Werkt dat ??

Ewel:

Toen we woensdag de loonwerker belden om te komen maaien, had die het zo druk dat hij pas vrijdag kon komen. Vanmorgen nog eens gebeld om ongeveer een uur te weten. “Kort voor de middag, of op de middag”. Wij maakten dat we tegen 11u terug waren van het winkelen, toen hij om 14u nog niet geweest was, nog eens gebeld. “We zijn daar vanochtend geweest, en er was niemand. En ik ga niet nog eens heel die baan doen !”

Voorlopig is het maaien uitgesteld (woensdag kan er regen komen), dus het machien is nog niet ‘echt’ getest – wordt hopelijk spoedig vervolgd.

Maar dankzij een halve dag opkuiswerk, 2 liter olie, anderhalve kilo vet een bus kruipolie en een vuile dochter, hebben we daarnet een testrit door de wei kunnen maken, en alles loopt gesmeerd !

Hooi en olieverf

HOOI
Als het gras lang is, en dagenlang brandend heet, wordt het gras gemaaid, een paar dagen droogt het en wordt daarbij regelmatig gekeerd. Plots keert het weer – er komt onweer aan en het hooi moet halsoverkop binnen gehaald worden. Misschien is het nog niet droog genoeg. Misschien komt de regen te snel. In dat geval zit er nog niet volledig droog hooi in de balen (of de hooimijt).
Binnenin de massa hooi zijn de omstandigheden net zoals bij een goede composthoop: nat, warm en een massa groen materiaal. Het hooi begint te verteren/rotten/gisten, en ontwikkelt daarbij warmte. Aan de buitenkant van de baal hooi kan die warmte weg, in het hart van de hooibaal zit alles in een dik pak isolatie. De temperatuur loopt op, en de vertering gaat sneller. Het wordt nog warmer, …
Door de warmte verdampt het resterende water en gekookt hooi blijft over. Dat is het gunstige scenario. Minder leuk is het als de temperatuur zo hoog oploopt dat het droge hooi errond begint te smeulen … En als dan de deuren van de schuur opengaan: VLAM !
(2007, onze eerste poging tot hooi maken – de pakken zijn ‘maar’ tot 80 graden opgelopen in de kern (en dan gelukkig weer gezakt), maar alle 240 pakken hebben we een week lang 2 keer per dag met  de thermometer gaan prikken)

OLIEVERF
2012 Een doordeweekse maandagavond: nonkel en tante maken het kamertje klaar voor hun kindje dat binnen een 4-tal weken komt. De plankenvloer van het babykamertje wordt geolied, een werkje dat ’s avonds wat langer duurt dan gepland. Als alles klaar is worden de olie, de borstels en vodden netjes in de berging onder de werkbank weggezet.
Woensdagnacht 4u30: nonkel, hoogzwangere tante en hun logee staan op straat, in hun pyama, ongerust op de brandweer te wachten. Ze zijn in het pikdonker, door de rookmassanog net naar buiten geraakt. Zij mankeren niets, maar wat schiet er straks nog van hun huis over? Gelukkig arriveren snel en massaal de brandweer, de redacteur van Het Laatste Nieuws en een verkoper van tegenexpertises.
 
De brandweer brengt een verkoolde werkbank naar buiten. Het is een kwestie van minuten geweest voor de brand ook buiten de berging zou doorbreken – door alle houten plankenvloeren van het oude herenhuis heen.

De parketolie op de vodden droogt; lijnolie verhardt in een exotherme reactie. Moderne olieen bevatten darenboven nog extra drogingsmiddelen om het uitharden te versnellen, maar de warmte die vrijkomt blijft dezelfde. Een waarschuwing staat op laatste lijn van de 2 kolommen gebruiksaanwijzing op het blik. In even kleine lettertjes.

Ikke vindt dat jammer

Dat het dan zomer gaat worden dat het dan niet meer veel gaat regenenAfbeelding

(zondvloed van 02/05/2012 – “ikke wilt graag mijn regenpak aandoen en ikke wilt graag buite spele”)