De natuur geeft en neemt

door buikberg

Vanmorgen zag Anneleen dat Emma contracties had. Hm, dat zou echt geen goed idee zijn, ze is nog zo zwak en ze kan niet eens rechtstaan om haar lammetjes te zogen. Omdat de veearts ook al had gezegd ‘ik hoop dat ze nog wat kan aansterken voor ze moet lammeren’, vond Anneleen het toch beter om hem te verwittigen. Toen hij toekwam zei hij onmiddellijk, toch niet dat ziek schaap, ai ai. Hij voelde inwendig hoe het zat, en waar hij eerst dacht dat het gelukkig vals alarm was, rook hij nadien toch vruchtwater. Haar uier was echter totaal nog niet klaar om te zogen, waardoor het zeker een vroeggeboorte was en geen ‘normale’. Hij voelde het eerste lammetje zitten, maar het bleek erg raar te zitten. Na een tijdje bleek het een stuitligging te zijn en kreeg hij het eerste lammetje eruit. Het was eerder aan de kleine kant, nog niet helemaal volgroeid (geen wol) en het leefde niet. Op naar het volgende, dat was al heel wat groter en zat gelukkig in de juiste richting. Na heel wat moeite kreeg hij ook dit lammetje eruit, en het bleek nog te leven! Ik werd snel om een deken gestuurd en om de kruiwagen, want nu kon Emma toch niet meer buiten blijven liggen. Toen ik terugkwam, bleken er nog twee extra lammetjes verlost te zijn, allebei in stuit, redelijk groot, maar niet levend.

Het was dus een vierling, wat redelijk ongelooflijk is (drie ooitjes en een rammetje). Waarschijnlijk is een van de lammetjes een aantal weken geleden overleden, is het beginnen afsterven en heeft het zo de moeder en de andere lammetjes vergiftigd. En heel waarschijnlijk was dus het dode lam de oorzaak van al Emma’s vorige problemen, en niet in eerste instantie de overvoeding. Ze zou deze dracht nooit volledig hebben kunnen uitdragen, vermits er drie in stuit lagen heel wat problemen gehad hebben met het lammeren, en of ze ze allemaal had kunnen voeden was ook nog een probleem. Gelukkig had ze de voorbije dagen een aantal keer antibiotica gekregen waardoor zij het er al bij al nog redelijk goed vanaf gebracht heeft. Haar overlevingskansen zijn nu wel enorm gestegen, maar ze zal toch nog een week of twee in de ziekenboegstal moeten blijven tot ze weer op haar pootje kan staan.

Het tweede lammetje (een ooitje) heeft nog heel eventjes geleefd, maar vermits het waarschijnlijk ook vergiftigd was is het toch redelijk snel gestorven. Binnenkort planten we iets moois op het grafje.

Dit zijn nu eenmaal de risico’s van het boerenvak…

Voor wie wil verder kijken, een fotootje van het levende lammetje en van het grafje.img_3940img_3941

Advertenties