Het gaat niet zo goed met Emma

door buikberg

Ondanks dat het er wel zo uitzag. Zaterdag heeft ze een dag in de zon op het binnenplein gelegen (betere ondergrond en ook gezonder dan die donkere varkensstal), maar nadien was het er het weer niet meer voor. Toch begon ze sinds begin deze week beter te eten van al het lekkers dat haar werd voorgezet, was haar stoelgang weer normaal (teken dat haar maag aan het genezen is) en begon ze regelmatig zichzelf van bil te verleggen en door het kot rond te kruipen.

We hadden zaterdag al gezien dat ze een doorligwonde begon te krijgen op haar bil, maar vermits ze zichzelf regelmatig van kant wisselde dachten we dat het wel ok was. En we vonden de isobetadine niet meer om te ontsmetten (soms zijn verbouwingen en de bijhorende rommel een pest :-(). Maar gisterenavond lag ze hevig te spartelen met haar achterpoten volledig uitgestrekt, en een beetje hulp van ons om haar weer in een comfortabele rechte houding te krijgen baatte niet. Dus nog maar eens de veearts gebeld en het verdict van de koortsthermometer was onherroepelijk: een acute infectie via de doorligwonde (maar zoals hij ook zei, amper te vermijden bij zware bedlegerige dieren…). Omdat ze nog koorts maakte en nog goed reactief was geeft hij haar nog een kans, maar als ze tegen vanavond niet voldoende gereageerd heeft op de antibiotica-invasie is het beter dat we haar uit haar lijden verlossen. Vandaag wordt alles gedaan wat kan om haar erdoor te krijgen: haar billen scheren zodat de wondes beter kunnen uitdrogen nadat ze bv. geplast heeft, ze ligt weer buiten op een zacht bedje van gras, aarde en stro, we hebben goudsbloemzalf en nieuwe isobetadine gehaald, … Maar als dat allemaal niet helpt, dan mag/moet ze gaan. Want zowel voor ons als voor onze veearts staat dierenwelzijn voorop, en ze heeft al zoveel geleden de laatste weken.

Vechten Emma!

Advertenties